Pytanie:
W zajęciach uczestniczy chłopiec mający trudność w efektywnym utrzymaniu relacji. Prowadzi raczej monologi odnoście swoich zainteresowań, narzuca swoją wizję. Przez problem w grupie przedszkolnej (kontakt z dzieckiem nieprzewidywalnym, agresywnym, zaczepiającym) “wszedł w tryb walki” i teraz mówi, że musi umieć się bronić i walczyć, fantazjuje na ten temat i porusza głównie tę tematykę. Chce również to zainteresowanie przenieść na swoich kolegów, dodatkowo ciągle mówi o grze Minecraft. Zaczął również rozwiązywać swoje trudności, uciekając się do walki. Używa siły, bawi się w bijatyki. Chłopiec jest inteligentny, uwielbia konstruować zaawansowane budowle, ma dużą wiedzę o otaczającym go świecie. Jest świetnym obserwatorem. Chce grać lidera grupy, inicjuje różne zabawy. Inne osoby często za tym idą, ale jednocześnie, kiedy chłopiec czuje się niepewnie, przekupuje dzieci (obiecując, że coś im da), żeby go lubiły. Jest bardzo zazdrosny o to jak ktoś “zabierze” mu kolegę. Wtedy snuje różne manipulacje. Nie potrafi rozpocząć rozmowy i jej kontynuować, widzi siebie, jest egocentryczny.
Odpowiedź:
Opisane przez Panią trudności mogą świadczyć o zaburzonym poczuciu bezpieczeństwa, co przekłada się na tendencję chłopca do kontrolowania otoczenia i narzucania innym swojego zdania czy perspektywy. W przypadku uczestników z takimi problemami, bardzo ważne jest budowanie pozytywnej relacji z osobą prowadzącą i osadzenie dziecka w bezpiecznych ramach zajęć, takich jak jasne zasady, powtarzalny plan zajęć, przewidywalne i konsekwentne reakcje prowadzącego.
Ponadto, na zajęciach powinniśmy unikać aktywności mogących wywołać zachowania rywalizacyjne, a zamiast tego warto zastąpić je ćwiczeniami rozwijającymi umiejętność współpracy. Świetnie sprawdzą się tu gry Poszukiwacze przygód. Gra dla szybko nudzących się przedszkolaków czy Nasza gra integracyjna. Gra planszowa DIY zróbcie to razem, a w przypadku starszych dzieci – gry paragrafowe.
Dodatkowo, aby pomóc chłopcu w zauważaniu innych uczestników zajęć oraz rozumieniu ich perspektywy i potrzeb, warto skorzystać z ćwiczeń interakcyjnych. Pomocne mogą okazać się materiały takie jak Jacy jesteśmy GRA integracyjna budująca więzi w grupie czy Zestaw zabaw i ćwiczeń interakcyjnych.
Pamiętajmy, że dzieci często zachowują się w sposób agresywny i kontrolujący z powodu odczuwanego przez nie lęku i przykrych doświadczeń w przeszłości. Starajmy się zauważać nawet najmniejsze zmiany w zachowaniu dziecka. “Opuszczenie gardy” choćby w pojedynczych sytuacjach, będzie dla nas potwierdzeniem, że dziecko poczuło się z nami bezpiecznie.
Pozdrawiam i życzę dużo uważności na małe zmiany, które w dłuższej perspektywie przynoszą wielkie rezultaty😊.
Dorota Bentkowska
